O zamandan bu zamana hangi özelliklerini kaybetti ve ısrarla kaybettirilmeye devam ediyor da bu hale geldi bu millet düsünmek Kocadere köyünde büyük bi sargı yeri kuruluyor. Kimi Urfalı , kimi Bosnalı , Kimi Adıyamanlı , Kimi Gürünlü, Kimi Halepli çok sayıda Bunlardan biri Lapsekinin Beybaş Köyündendir ve yarası oldukça nefes alıp vermektedir.Alçalıp yükselen göğsünü biraz daha tutabilmek komutanının elbisesine yapışır.Nefes alıp vermesi oldukça zorlaşır ama tane tane kelimeler dökülür "Ölme ihtimalim çok fazla... Ben bir pusula yazdım...Arkadaşıma Tekrar derin nefes alıp, defalarca yutkunur: "Ben...Ben köylüm Lapseki'li İbrahim Onbaşından 1 Mecit borç aldıydım...Kendisini göremedim.Belki ölürüm.Ölürsem söyleyin hakkını etme evladım" der Komutanı, kanıyla kırmızıya boyanmış alnını eliyle Ve az sonra komutanının kollarında şehit olur ve son sözüde "söyleyin hakkını helal etsin" olur... Aradan fazla zaman geçmez. Oraya sürekli yaralılar getiriliyor. daha sargı yerine ulaştırılmadan şehit düşüyor. Şehitlerin üzerinden çıkan eşyalar, künyeler komutana ulaştırılıyor. İşte yine bir künye ve bir pusula.Komutan göz yaşlarını silmeye daha fırsat açar, hıçkırarak okur ve olduğu yere yığılır kalır. Ellerini yüzüne ne titremesine nede göz yaşlarına engel olamaz... "Ben Beybaş Köyünden arkadaşım Halil'e 1 mecit borç verdiydim. Kendisi beni göremedi.Biraz sonra taarruza kalkacağız.Belki ben dönemem.Arkadaşıma söyleyin ben hakkımı helal ettim." >Siz bu olayın neresindesiniz? Türklük davası güdüp de ecdadın ayaklarındaki toz olamayanların, vatan ülkeyi yiyip-bitirenlerin ve yetim hakkına bile göz haksızca hak iddia edenlerin gözlerine sokmanız için bu maili
|
2006-07-24 18:08:26 - :))